donderdag 6 mei 2010

Viooltjes...




zijn mijn favoriete bloemen. In ieder geval wanneer ze van gespoten suiker zijn. In het echt heb ik nog heel veel andere bloemen waar ik gek op ben, zoals klaprozen, lathyrus, vergeet-mij-nietjes maar in suiker komen viooltjes toch het mooiste uit. Niet tuttig, wat marsepeinen rozen soms wel kunnen zijn. De combinatie van 2 kleuren, het gele hartje en de donkere lijntjes geeft ze iets grafisch. Ze zijn niet moeilijk te maken. Ik heb ze ooit leren spuiten, daarna nooit meer gedaan en op de een of andere manier zat ik het maar uit te stellen het nog eens te doen. Alsof ik bang was dat de eerste keer beginnersgeluk was. Omdat ik onverwachts wat tijd over had (ik zat op werk te wachten wat maar niet kwam) ben ik toch maar begonnen. In tegenstelling tot wat vaak in boeken staat, spuit ik niet eerst alle blaadjes en daarna de rok, maar eerste de twee grote blaadjes, dan de rok, en dan de twee kleine blaadjes. Laten drogen, lijntjes aanbrengen, en dan het gele hartje spuiten. De lijnen zijn best lastig: moet je ze zo natuurgetrouw mogelijk aanbrengen, of met een groot gebaar, als een schilder op zijn doek. Ik ben er nog niet helemaal uit. Voor de blauwe heb ik voor de meer natuurgetrouwe manier gekozen omdat ze wat subtieler zijn dan de paars-gele. Die mochten wel wat steviger. Het zijn fijne bloemen om achter de hand te hebben, ze veranderen een overgebleven mini-cupcake in een handomdraai in een lief klein mini-taartje. Het spuiten van viooltjes is verslavend, er ontstaat een soort mantra waar ik heel rustig van word: spuitzak 1, neerleggen, spuitzak 2, neerleggen, spuitzak 1, klaar. En nu zit ik met dozen vol viooltjes...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen